bij elke rara is er iemand
die mij van mijne stoel doet kwakken
en da’s deze keer niet anders. 
terwijl de meesten het over een groente
en meerbepaald een koolsoort hebben,
(wat ik al een fantastisch antwoord vind!!)
zegt boomkruiper, zomaar langs haar neus weg;
“Dan maar het hart van een kropje sla”
*boinkkk*
.. daar ligt deze neus!
want ja, dit is sla.
of tenminste, wat ervan overblijft,
nadat koning vorst al het groen meegenomen heeft.
toch een ietsiepietsie anders
dan dezelfde sla van enkele weken geleden, eh;
boomkruiper heeft hiermee haar sla geslaan
zonder sla of stoot,
en als toeslaatje misslaat daarbij deze salade niet, niet?
ook een oprechte dankjewel aan iedereen
die het lastige webloghindernissenparcours aandurft
om hier te kunnen en willen reageren!
jullie zijn superhelden!
♥
